بازی بعدی
|
هفته 32 لالیگا | ||
 |
 | |
|
|
VS |
|
ساعت 00:30 (به وقت ایران) | ||
+ نوشته شده در جمعه بیست و سوم فروردین ۱۳۸۷ ساعت 2:47 توسط منصور
|
گزارش بازی بارسا-------------------------- شالکه
بارسا موفق شد با پیروزی 1-0 برابر شالکه در نیوکمپ، در مجموع با نتیجه 2-0 از سد این تیم آلمانی عبور کرده و راهی مرحله نیمه نهایی لیگ قهرمانان شود.
تک گل بارسا را در این دیدار، یحیی توره به ثمر رساند، گلی که از جهت تاثیر مثبت روحی چشمگیری که بر روی تیم داشت، بسیار با ارزش تر از یک گل بود. شالکه با دست خالی از نیوکمپ، به آلمان بازگشت، اگرچه این شکست، چیزی از ارزش های تیم خوب آلمانی نخواهد کاست.
بازی در شرایطی آغاز شد که در همان دقایق آغازین، بارسا می توانست روی نفوذ اتوو از سمت راست، به گل برسد، اما نه بویان و نه اینیستا، موفق به شلیک شوتی در چهارچوب دروازه شالکه نشدند. اما بازی کم کم، تحت تاثیر شروع پر هیجان و تهاجمی شالکه قرار گرفت. بازیکنان بارسا که به وضوح، به شدت تحت فشار قرار داشتند، در دقایق میانی نیمه اول، به هیچ وجه بازی خوبی را از خود به نمایش نگذاشتند، و تنها کم دقتی مهاجمین شالکه در زدن ضربات آخر و یکبار نیز واکنش عالی ویکتور والدس، باعث بسته ماندن دروازه بارسا شد.
به نظر می رسید بر خلاف عادت چند هفته اخیر، شب شب بدشانسی بارسا نیست!
شاید بتوان گفت بارسا در نیمه اول، و به خصوص مدافعین و هافبک های این تیم، بدترین بازی چند سال اخیر خود را به نمایش گذاشته بودند. روند تزلزل و سستی خط دفاع بارسا که از چند هفته اخیر، به وضوح ادامه پیدا کرده بود، به نظر می رسید در حال رسیدن به نقطه اوج خود است و در واقع هیچ گونه پرسینگ و فشاری روی بازیکنان شالکه اعمال نمی شد. مدافعین این تیم، به راحتی توپ را با پاس های نرم و بلند، پشت سر هافبک ها و یا مدافعین کناری بارسا، به مهاجمین خود می رساندند و هافبک های بارسا نیز، در میان بازی به هم ریخته مدافعین این تیم، از بازی محو شده بودند. چنین اتفاقی، شاید در چند سال اخیر، بی سابقه بود.
شاید بتوان بارسا را بابت 0-0 ماندن نتیجه تا دقیقه 35 خوش شانس نامید، در حالی که با وجود برتری شالکه در بازی موثر، بهترین موقعیت نیمه، روی پاس عالی اینیستا، برای بارسا بدست آمد. ژاوی در موقعیتی عالی، به طور کامل با دروازبان جوان شالکه تک به تک شد، اما نتوانست توپ را درون دروازه جای دهد.
در دقایق پایانی بازی، در حالی که به نظر می رسید، یک تساوی بدون گل در پایان نیمه در حال شکل گیری است، بارسا روی حرکت عالی بویان از سمت راست، و پاس عرضی عالی او، صاحب موقعیت شد. مدافع شالکه، به شکلی تحسین برانگیز، توپ را با پشت سر از روی خط دروازه بیرون کشید، اما یحیی توره آنجا حاضر بود و با یک ضربه نرم، شاید مهمترین گل دوران ورزشی اش را به ثمر رساند. بارسا 1 - شالکه 0.
این گل بیش از آنکه به جهت افزایش فاصله دو تیم، به 2 گل ارزش داشته باشد، از این جهت ارزشمند بود که اوضاع در هم ریخته روحی بارسا را به شدت بهبود بخشید. شروع نیمه دوم، موید همین مطلب بود.
در نیمه دوم، انگار تیم دیگری پای به زمین گذاشته بود. بارسایی که تا حدود زیادی، شبیه بارسای افسانه ای بود. بارسایی که حمله می کرد، پاس های ریسکی اما زیبا می داد، موقعیت خلق می کرد ... و البته مطابق انتظار، بارسایی که کم موقعیت گل خراب نمی کرد!
کفه ترازوی بازو به طور کامل تغییر جهت داد و بارسا سوار بر بازی شد. بی شک اگر بارسا با نتیجه 0-0 به رختکن می رفت، نیمه دوم نیز، شاهد روندی همانند نیمه اول بودیم، اما بازیکنان بارسا با روحیه ای دو چندان پای به میدان گذاشتند. اعتماد به نفسی که دوباره به پویول و تورام بازگشته بود، اجازه هر گونه حرکتی را از مهاجمین حریف گرفت. زامبروتا و آبیدال نیز، در حالی که خیلی کم نفوذ می کردند، جناحین دفاع را که در نیمه اول، هدف اصلی حملات شالکه بود، به خوبی پوشش دادند. ژاوی و اینیستا بار دیگر نبض بازی را در دست گرفتند و حضور بویان در سمت راست، همچنان تیم را قبراق نگه داشت. به نظر می رسید، دستوران تاکتیکی فرانک ریکارد بین دو نیمه، به قدر کافی برای تغییر جریان بازی، خوب بوده است.
ستاره نیمه دوم، کسی نبود جز بویان کرکیچ، کسی که با گل هفته قبلش در زمین شالکه، عنوان جوانترین گلزن تاریخ لیگ قهرمانان را بدست آورد. حضور مثمر ثمر او در سمت راست خط حمله، نکته قابل توجه این دیدار بود. با در نظر داشتن اینکه بویان از لحاظ فیزیکی، قادر نبود با درگیری شانه به شانه از مدافع حریفش عبور کند، اما با استفاده از تکنیک چشم نواز خود، بارها و بارها از سمت راست به قلب خط دفاع شالکه زد و چندین و چند موقعیت را با پاس های عرضی خود ایجاد نمود که آنری و اتوو با بی دقتی نتوانستند زحمات او را به گل مبدل کنند.
حرکات تکنیکی اینیستا در میانه زمین و حضور موثر ژاوی و یحیی توره نیز، کاملا هافبک های شالکه را، درست بر خلاف نیمه اول، از کار انداخته بود. بارسا با کمی دقت، به راحتی می توانست گلهای بیشتری به ثمر برساند، اما نکته آزار دهنده اکثر بازی های بارسا، یعنی از دست دادن موقعیت های بی شمار، بار دیگر در این دیدار نیز، تماشاگران آبی و اناری ها را آزرد. اگرچه آنری و اتوو، علی رغم ناتوانی در به ثمر رساندن گل، با دوندگی بسیار خود، تاثیر به سزایی در چرخش بازی به سود بارسا داشتند.
در ادامه بویان جای خود را به دیگر ستاره جوان بارسا، جیوانی دوس سانتوس داد، که او نیز در جناح راست خوب بازی کرد و در همان دقایق اندک، چند موقعیت خوب را ایجاد نمود. ورود مارکز به جای یحیی توره و تعویض گودیانسن در لحظات پایانی با آنری، دو تغییر دیگر ترکیب بارسا بودند.
بارسا در نهایت، با ارائه یک بازی متحول شده در نیمه دوم، و تلفیقی از بازی هجومی و منطقی، موفق شد حریف قبراق و شایان تحسین آلمانی خود را پشت سر بگذارد، و آماده میزبانی از دیگر تیم بزرگ اروپایی، منچستر یونایتد باشد. البته با این تفاوت که احتمالا بارسا در مقابل شیاطین سرخ، فوق ستاره محبوب خود، لیونل مسی را نیز در اختیار خواهد داشت.
تک گل بارسا را در این دیدار، یحیی توره به ثمر رساند، گلی که از جهت تاثیر مثبت روحی چشمگیری که بر روی تیم داشت، بسیار با ارزش تر از یک گل بود. شالکه با دست خالی از نیوکمپ، به آلمان بازگشت، اگرچه این شکست، چیزی از ارزش های تیم خوب آلمانی نخواهد کاست.
بازی در شرایطی آغاز شد که در همان دقایق آغازین، بارسا می توانست روی نفوذ اتوو از سمت راست، به گل برسد، اما نه بویان و نه اینیستا، موفق به شلیک شوتی در چهارچوب دروازه شالکه نشدند. اما بازی کم کم، تحت تاثیر شروع پر هیجان و تهاجمی شالکه قرار گرفت. بازیکنان بارسا که به وضوح، به شدت تحت فشار قرار داشتند، در دقایق میانی نیمه اول، به هیچ وجه بازی خوبی را از خود به نمایش نگذاشتند، و تنها کم دقتی مهاجمین شالکه در زدن ضربات آخر و یکبار نیز واکنش عالی ویکتور والدس، باعث بسته ماندن دروازه بارسا شد.
به نظر می رسید بر خلاف عادت چند هفته اخیر، شب شب بدشانسی بارسا نیست!
شاید بتوان گفت بارسا در نیمه اول، و به خصوص مدافعین و هافبک های این تیم، بدترین بازی چند سال اخیر خود را به نمایش گذاشته بودند. روند تزلزل و سستی خط دفاع بارسا که از چند هفته اخیر، به وضوح ادامه پیدا کرده بود، به نظر می رسید در حال رسیدن به نقطه اوج خود است و در واقع هیچ گونه پرسینگ و فشاری روی بازیکنان شالکه اعمال نمی شد. مدافعین این تیم، به راحتی توپ را با پاس های نرم و بلند، پشت سر هافبک ها و یا مدافعین کناری بارسا، به مهاجمین خود می رساندند و هافبک های بارسا نیز، در میان بازی به هم ریخته مدافعین این تیم، از بازی محو شده بودند. چنین اتفاقی، شاید در چند سال اخیر، بی سابقه بود.
شاید بتوان بارسا را بابت 0-0 ماندن نتیجه تا دقیقه 35 خوش شانس نامید، در حالی که با وجود برتری شالکه در بازی موثر، بهترین موقعیت نیمه، روی پاس عالی اینیستا، برای بارسا بدست آمد. ژاوی در موقعیتی عالی، به طور کامل با دروازبان جوان شالکه تک به تک شد، اما نتوانست توپ را درون دروازه جای دهد.
در دقایق پایانی بازی، در حالی که به نظر می رسید، یک تساوی بدون گل در پایان نیمه در حال شکل گیری است، بارسا روی حرکت عالی بویان از سمت راست، و پاس عرضی عالی او، صاحب موقعیت شد. مدافع شالکه، به شکلی تحسین برانگیز، توپ را با پشت سر از روی خط دروازه بیرون کشید، اما یحیی توره آنجا حاضر بود و با یک ضربه نرم، شاید مهمترین گل دوران ورزشی اش را به ثمر رساند. بارسا 1 - شالکه 0.
این گل بیش از آنکه به جهت افزایش فاصله دو تیم، به 2 گل ارزش داشته باشد، از این جهت ارزشمند بود که اوضاع در هم ریخته روحی بارسا را به شدت بهبود بخشید. شروع نیمه دوم، موید همین مطلب بود.
در نیمه دوم، انگار تیم دیگری پای به زمین گذاشته بود. بارسایی که تا حدود زیادی، شبیه بارسای افسانه ای بود. بارسایی که حمله می کرد، پاس های ریسکی اما زیبا می داد، موقعیت خلق می کرد ... و البته مطابق انتظار، بارسایی که کم موقعیت گل خراب نمی کرد!
کفه ترازوی بازو به طور کامل تغییر جهت داد و بارسا سوار بر بازی شد. بی شک اگر بارسا با نتیجه 0-0 به رختکن می رفت، نیمه دوم نیز، شاهد روندی همانند نیمه اول بودیم، اما بازیکنان بارسا با روحیه ای دو چندان پای به میدان گذاشتند. اعتماد به نفسی که دوباره به پویول و تورام بازگشته بود، اجازه هر گونه حرکتی را از مهاجمین حریف گرفت. زامبروتا و آبیدال نیز، در حالی که خیلی کم نفوذ می کردند، جناحین دفاع را که در نیمه اول، هدف اصلی حملات شالکه بود، به خوبی پوشش دادند. ژاوی و اینیستا بار دیگر نبض بازی را در دست گرفتند و حضور بویان در سمت راست، همچنان تیم را قبراق نگه داشت. به نظر می رسید، دستوران تاکتیکی فرانک ریکارد بین دو نیمه، به قدر کافی برای تغییر جریان بازی، خوب بوده است.
ستاره نیمه دوم، کسی نبود جز بویان کرکیچ، کسی که با گل هفته قبلش در زمین شالکه، عنوان جوانترین گلزن تاریخ لیگ قهرمانان را بدست آورد. حضور مثمر ثمر او در سمت راست خط حمله، نکته قابل توجه این دیدار بود. با در نظر داشتن اینکه بویان از لحاظ فیزیکی، قادر نبود با درگیری شانه به شانه از مدافع حریفش عبور کند، اما با استفاده از تکنیک چشم نواز خود، بارها و بارها از سمت راست به قلب خط دفاع شالکه زد و چندین و چند موقعیت را با پاس های عرضی خود ایجاد نمود که آنری و اتوو با بی دقتی نتوانستند زحمات او را به گل مبدل کنند.
حرکات تکنیکی اینیستا در میانه زمین و حضور موثر ژاوی و یحیی توره نیز، کاملا هافبک های شالکه را، درست بر خلاف نیمه اول، از کار انداخته بود. بارسا با کمی دقت، به راحتی می توانست گلهای بیشتری به ثمر برساند، اما نکته آزار دهنده اکثر بازی های بارسا، یعنی از دست دادن موقعیت های بی شمار، بار دیگر در این دیدار نیز، تماشاگران آبی و اناری ها را آزرد. اگرچه آنری و اتوو، علی رغم ناتوانی در به ثمر رساندن گل، با دوندگی بسیار خود، تاثیر به سزایی در چرخش بازی به سود بارسا داشتند.
در ادامه بویان جای خود را به دیگر ستاره جوان بارسا، جیوانی دوس سانتوس داد، که او نیز در جناح راست خوب بازی کرد و در همان دقایق اندک، چند موقعیت خوب را ایجاد نمود. ورود مارکز به جای یحیی توره و تعویض گودیانسن در لحظات پایانی با آنری، دو تغییر دیگر ترکیب بارسا بودند.
بارسا در نهایت، با ارائه یک بازی متحول شده در نیمه دوم، و تلفیقی از بازی هجومی و منطقی، موفق شد حریف قبراق و شایان تحسین آلمانی خود را پشت سر بگذارد، و آماده میزبانی از دیگر تیم بزرگ اروپایی، منچستر یونایتد باشد. البته با این تفاوت که احتمالا بارسا در مقابل شیاطین سرخ، فوق ستاره محبوب خود، لیونل مسی را نیز در اختیار خواهد داشت.
+ نوشته شده در جمعه بیست و سوم فروردین ۱۳۸۷ ساعت 2:39 توسط منصور
|
بازی بعدی
دور رفت لیگ قهرمانان
VS
کورانی و رافینا، دو تن از ستارگان شالکه 04، در مورد بازی پیش روی تیمشان مقابل بارسا و در مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان صحبت کردند. هر دو عقیده دارند که بارسا تیم محبوبی است، اما این یک بازی از پیش تعیین شده نخواهد بود.
روی کاغذ، شالکه و اف سی بارسلونا در شرایط بسیار متفاوتی هستند. بارسا دو سال پیش لیگ قهرمانان را فتح کرد و تیمی است که بسیاری عقیده دارند، امسال بار دیگر این موفقیت را تکرار خواهد کرد. در حالی که شالکه 04 که از روی ضربات پنالتی مقابل پورتو مرحله یک هشتم نهایی را پشت سر نهاده است، به نحوی سرخورده شده است.
تیم بوندس لیگایی می داند که حذف کردن بارسلونا، خواسته بزرگی است؛ اما کورانی و رافینا به بارسا تی وی گفتند که آن ها اعتماد به نفس لازم برای این کار را دارند.
کورانی، بهترین گلزن شالکه 04 در اروپا با سه گل، حضور تیمش در مرحله نیمه نهایی را اعجاب آمیز تلقی نمی کند. «همه می دانند که بارسا بهترین تیم جهان و یا یکی از بهترین های جهان است و این بازی برای ما دشوار خواهد بود. اگر بخواهیم موقعیت را شرح دهیم، ما باید تمام توانایی های خود را به کار بگیریم و تا سر حد توان خود بازی کنیم.»
رافینا، مدافع برزیلی نیز در همین راستا گفت: «من فکر می کنم شالکه 04 برای این نبرد بسیار آماده است و ما کاملا در حد آن تیم محبوب هستیم. ما به مرحله یک چهارم نهایی رسیدیم و این جا هستیم چون که شانس بردن را داریم و بسیار سخت تلاش می کنیم.»
رافینا در این فصل، یک بار در اروپا، مقابل روزنبرگ گلزنی کرده است و احساس می کند که دو تیم می توانند به شکلی خارق العاده «بازی خوبی» ارائه دهند زیرا هر دو «دلیرانه خود را آماده می کنند.»
هر دو بازیکن عقیده دارند که تجمعی از استعداد در گروه اف سی بارسلونا است. کورانی توضیح داد: «بارسا همواره به دنبال جذب بهترین بازیکنان جهان است.»
رافینا در ادامه گفت: «همه آن ها بسیار خوب هستند؛ بنابراین نمی توان هیچ یک از بازیکنان را جدا سازی کرد. آن چه بارسا دارد، یک تیم کامل بسیار خوب است. آرزوی همیشگی من بازی با بارسا بوده است.»
کورانی گفت که بازیکنان بارسا «مهارت های زیادی دارند و به طرز شگفت آوری فوتبال بازی می کنند.» و بنابراین کاری که آلمانی ها باید برای پیروزی انجام دهند، این است که: «ما باید آن ها را از انجام بازی شان باز داریم.»
در همین راستا، رافینا اضافه کرد که : «بارسا تنها یک جنبه مورد توجه ندارد. ما باید برای هر چه که ممکن است اتفاق بیفتد، آماده باشیم و باید هر چه بازیکنان آن ها انجام می دهند را زیر نظر بگیریم، چرا که آن ها می توانند هم از جناحین و هم از عمق بازی سازی کنند. آن ها بسیار خطرناک هستند.»
+ نوشته شده در سه شنبه سیزدهم فروردین ۱۳۸۷ ساعت 2:59 توسط منصور
|
گزارش بازی بارسا ------ بتیس
بارسا بازی ای را واگذار کرد که به نظر تمام شده می آمد و در نیمه اول، مطابق میلش پیش رفته بود. با وجود برتری 2-0، بتیس یک بازگشت ویژه در نیمه دوم داشت تا وضعیت رقابت بارسا برای قهرمانی را مبهم نماید.
روئیز د لوپرا شاهد یک بازگشت خارق العاده از رئال بتیس بود، کسانی که به خوبی از پس مبارزه ای که در نیمه اول، آن را 0-2 واگذار کرده بودند، بر آمدند. تیم کاپارو به نظر عمیقا ناامید می رسید، اما بازی را با 3 گل در 20 دقیقه پایانی برگرداند تا تیم فرانک ریکارد را ویران نماید.
نیمه اول کاملا در اختیار بارسلونا بود. آنها نه تنها خط میانی را در کنترل خوا داشتند، بلکه قادر بودند تا موقعیت هایشان را به گل تبدیل کنند. در خلال 15 دقیقه آغازین، آنها با 2 گل پیش افتادند. گل آغازین روی پاس فوق العاده ژاوی برای اتوو بدست آمد، کسی که ضربه اش به تیر دروازه خورد اما بویان فرصت طلب حاضر بود تا تعدادی از بازیکنان رقیب را در توپ بازگشتی شکست دهد و پس از 13 دقیقه بارسا را پیش بیاندازد. دقایقی بعد، اتوو پاس با کیفیت اینیستا را با شکست کاستو به ثمر رساند و نتیجه را 0-2 کرد.
بارسا بتیس را در زمین خودش محبوس کرده بود و از سهم زیادش در مالکیت توپ لذت می برد. اینیستا و ژاوی، موقعیت هایی را یکی پس از دیگری برای ستارگان خط حمله بارسا فراهم می کردند، در حالی که مدافعین کناری هم برای خلق فرصت های گلزنی که با فواصل اندک از دست می رفت، به جلو آمده بودند.
در شرایطی که پیروزی را در چنگ خود داشت، بارسا یک بازی درگیرانه را در نیمه دوم ارائه داد. آنها مجددا کنترل میانه میدان را در اختیار گرفتند، اما این بار موفق به خلق موقعیت های چندانی نمی شدند. سرعت بازی به مقدار کسل کننده و غیر قابل تحملی کاهش یافته بود، و هواداران نیز تا زمانی که ادو با یک ضربه سر در دقیقه 63، امید را به آنها برگرداند، ساکت بودند. این آغاز 14 دقیقه ای بود که بارسلونا ترجیح می دهد آن را فراموش کند. بتیس به نظر تسلیم شده بود، اما این گل به آنها جان تازه ای داد و اودونکور با استفاده از آشفتگی در خط دفاع بارسلونا، می توانست منفعتی بدست آورد.
هیچ چیز دیگر چندان امن برای بارسا به نظر نمی رسید، و تراژدی تقریبا زمانی که داور یک پنالتی به نفع آندولوسی ها اعلام کرد، آغاز شد. والدس ضربه پنالتی را مهار کرد اما تنها لحظاتی بعد، خوانیتو یک توپ مرده را در زمین بارسا بدست آورد و آن را دور از دسترس والدس، به تور دروازه بارسا رساند. هواداران بتیس، هنوز در حال جشن گرفتن گل تساوی بودند که یک حرکت انفرادی خیره کننده توسط ادو در بین خط دفاع مات و مبهوت بارسا، نتیجه را تنها 12 دقیقه به پایان بازی، 3-2 به نفع سبز و سفید ها کرد. بارسلونا هیچ پاسخی برای ان نداشت و بتیس سه امتیاز را از یک بازی خارق العاده که در آن، هرگز تا لحظات پایانی به عنوان فاتح میدان به نظر نمی آمد، کسب کرد. این شکست، یک ضربه مهلک به شانس قهرمانی بارسا در لالیگا بود.
روئیز د لوپرا شاهد یک بازگشت خارق العاده از رئال بتیس بود، کسانی که به خوبی از پس مبارزه ای که در نیمه اول، آن را 0-2 واگذار کرده بودند، بر آمدند. تیم کاپارو به نظر عمیقا ناامید می رسید، اما بازی را با 3 گل در 20 دقیقه پایانی برگرداند تا تیم فرانک ریکارد را ویران نماید.
نیمه اول کاملا در اختیار بارسلونا بود. آنها نه تنها خط میانی را در کنترل خوا داشتند، بلکه قادر بودند تا موقعیت هایشان را به گل تبدیل کنند. در خلال 15 دقیقه آغازین، آنها با 2 گل پیش افتادند. گل آغازین روی پاس فوق العاده ژاوی برای اتوو بدست آمد، کسی که ضربه اش به تیر دروازه خورد اما بویان فرصت طلب حاضر بود تا تعدادی از بازیکنان رقیب را در توپ بازگشتی شکست دهد و پس از 13 دقیقه بارسا را پیش بیاندازد. دقایقی بعد، اتوو پاس با کیفیت اینیستا را با شکست کاستو به ثمر رساند و نتیجه را 0-2 کرد.
بارسا بتیس را در زمین خودش محبوس کرده بود و از سهم زیادش در مالکیت توپ لذت می برد. اینیستا و ژاوی، موقعیت هایی را یکی پس از دیگری برای ستارگان خط حمله بارسا فراهم می کردند، در حالی که مدافعین کناری هم برای خلق فرصت های گلزنی که با فواصل اندک از دست می رفت، به جلو آمده بودند.
در شرایطی که پیروزی را در چنگ خود داشت، بارسا یک بازی درگیرانه را در نیمه دوم ارائه داد. آنها مجددا کنترل میانه میدان را در اختیار گرفتند، اما این بار موفق به خلق موقعیت های چندانی نمی شدند. سرعت بازی به مقدار کسل کننده و غیر قابل تحملی کاهش یافته بود، و هواداران نیز تا زمانی که ادو با یک ضربه سر در دقیقه 63، امید را به آنها برگرداند، ساکت بودند. این آغاز 14 دقیقه ای بود که بارسلونا ترجیح می دهد آن را فراموش کند. بتیس به نظر تسلیم شده بود، اما این گل به آنها جان تازه ای داد و اودونکور با استفاده از آشفتگی در خط دفاع بارسلونا، می توانست منفعتی بدست آورد.
هیچ چیز دیگر چندان امن برای بارسا به نظر نمی رسید، و تراژدی تقریبا زمانی که داور یک پنالتی به نفع آندولوسی ها اعلام کرد، آغاز شد. والدس ضربه پنالتی را مهار کرد اما تنها لحظاتی بعد، خوانیتو یک توپ مرده را در زمین بارسا بدست آورد و آن را دور از دسترس والدس، به تور دروازه بارسا رساند. هواداران بتیس، هنوز در حال جشن گرفتن گل تساوی بودند که یک حرکت انفرادی خیره کننده توسط ادو در بین خط دفاع مات و مبهوت بارسا، نتیجه را تنها 12 دقیقه به پایان بازی، 3-2 به نفع سبز و سفید ها کرد. بارسلونا هیچ پاسخی برای ان نداشت و بتیس سه امتیاز را از یک بازی خارق العاده که در آن، هرگز تا لحظات پایانی به عنوان فاتح میدان به نظر نمی آمد، کسب کرد. این شکست، یک ضربه مهلک به شانس قهرمانی بارسا در لالیگا بود.
+ نوشته شده در سه شنبه سیزدهم فروردین ۱۳۸۷ ساعت 2:52 توسط منصور
|
آخرین اخبار قبل از بازی با بتیس
گابریل میلیتو به طور قطع برای بازی بتیس، در دسترس نخواهد بود، به دلیل مصدومیت کشاله رانی که در ترکیب آرژانتین نصیبش شده است.
ضمنا، کارلس پویول، که از خط آسیب استخوان یا لیگامنت در زانویش رهایی یافته، وضعیتی نامشخص دارد. کارلس پویول و گابریل میلیتو، هر دو از وظایف ملیشان با مشکلات مصدومیت بازگشتند.
ضمنا، کارلس پویول، که از خط آسیب استخوان یا لیگامنت در زانویش رهایی یافته، وضعیتی نامشخص دارد. کارلس پویول و گابریل میلیتو، هر دو از وظایف ملیشان با مشکلات مصدومیت بازگشتند.
اگرچه، پزشکان باشگاه پنج شنبه تایید کردند که پویول از آسیب استخوان یا لیگامنت در زانوی راستش، جان سالم به در برده است، اما حضور او در بازی برابر بتیس، به پیشرفت او طی دو روز آینده بستگی دارد. در گفتگوی پنج شنبه صبح با بارسا TV، پویول خواستش را برای بازی در ابتدای هفته اعلام کرد.
برای دفاع میانی، گابریل میلیتو، سرویس پزشکی باشگاه به ما گفت: «آزمایشات انجام شده در بعد از ظهر، نشان داد که این بازیکن دچار کشیدگی در عضله کشاله ران است که در زمان حضورش در تیم ملی آرژانتین به آن دچار شده است. این مدافع برای بازی شنبه مقابل رئال بتیس، در دسترس نخواهد بود. میلیتو مراقب های ویژه ای خواهد داشت تا او بتواند برای دیدار سه شنبه لیگ قهرمانان، در اختیار مربی باشد.»
منبع: (WWW.FCBARCELONA.COM)
+ نوشته شده در جمعه نهم فروردین ۱۳۸۷ ساعت 23:11 توسط منصور
|
بازی بعدی
|
هفته 30 لالیگا | ||
 |
| |
|
|
VS |
|
ساعت 23:30 (به وقت ایران) | ||
+ نوشته شده در سه شنبه ششم فروردین ۱۳۸۷ ساعت 23:36 توسط منصور
|
بارسا ------------------ وایادولید
دو گل از ستاره جوان بارسا، بویان کرکیچ، به همراه گلهایی از ساموئل اتوو و آندرس اینیستا، باعث شد بارسا پس از مدتها، یک پیروزی پر گل را تجربه کند و شاید با این پیروزی مقتدرانه، مقداری از روحیه از دست رفته خود را بدست آورد.
بارسا موفق شد در بیست و نهمین بازی لیگ خود، وایادولید را با 4 گل در نیوکمپ شکست دهد. تنها گل میهمان، در دقیقه 31 و از روی یک ضربه پنالتی بدست آمد، که بازی را به تساوی کشاند.
بارسا موفق شد در بیست و نهمین بازی لیگ خود، وایادولید را با 4 گل در نیوکمپ شکست دهد. تنها گل میهمان، در دقیقه 31 و از روی یک ضربه پنالتی بدست آمد، که بازی را به تساوی کشاند.
در شروع نیمه دوم، آندرس اینیستا، خیلی زود و در دقیقه 47، مجددا بارسا را پیش انداخت. در ادامه بارسا بازی برتری را ارائه داد و ستاره جوان بارسا، موفق شد گلهای سوم و چهارم را درون دروازه وایادولید جای دهد و آمار گلهای زده خود را در لیگ، به عدد تحسین برانگیز 7 برساند.
ویارئال نیز، موفق شد در خارج از خانه، لوانته را با نتیجه 1-2 شکست دهد و رئال مادرید در زمین خود ۳ بر ۲ مغلوب والنسیا شد. با این پیروزی، بارسا همچنان به فتح لیگ امیدوار باقی مانده است.
نظر بعضی از بازیکنان در مورد بازی:
آندرس اینیستا پس از روند ضعیف اخیر فرم هایشان، اهمیت پیروزی بر وایادولید را بیان كرد. نفرات تیم كمك بویان و هواداران را تحسین كردند.
شكست وایادولید روحیه بازیكنان بارسا را بعد از حذف از جام حذفی افزایش داد. آندرس اینیستا این حرف ها را برای گفتن به رسانه ها داشت: «نتیجه 4-1 بهترین راه برای نگه داشتن اعتماد به نفس است.» این هافبك درباره اهمیت گل دوم بعد از آغاز نیمه دوم صحبت كرد: «آغاز خوب نیمه دوم مهم بود. تا زمان پنالتی ما نسبتا خوب بازی كردیم و بازی را در اختیار داشتیم. سپس, ما عصبانی شدیم و كنترل را از دست دادیم.»
اینیستا همچنین پر از ستایش برای بویان بود, یكی دیگر از بازیكنان خوب روز. «در این سطح بودن در این سن بسیار دشوار است و او دارایی بزرگی است.» در مورد هواداران, او باید این را می گفت: «این مسئولیت تیم است كه به هواداران روحیه بدهند.»
پدریتو
من كلمات توصیف این لحظه را ندارم.
ما بیشترین استفاده را از ضدحملات كردیم و چیزی كه سزاوار آن بودیم را بدست آوردیم.
مهم ترین مورد بردن و ادامه به جنگیدن بود. اكنون زمان حركت به جلو و فكر كردن در مورد بازی بعدی است.
من موقعیت داشتم اما نتوانستم گل بزنم.
من تلاش خواهم كرد تا بیشترین استفاده از این موقعیت ها را ادامه دهم.
توره یحیی
وایادولید تیم دشواری بود و ما نیاز به برد داشتیم.
من از حمایت هواداران بسیار خوشحالم. آن ها همیشه پشت تیم هستند.
آنری
9 بازی باقیمانده است و ما باید تلاش كنیم همه شان را ببریم.
زامبروتا
ما خوب بازی كردیم, با مشكلاتی در نیمه اول اما با روحیه ای قوی به سراغ نیمه دوم رفتیم.
ما از گل های نیمه دوم خوشحال هستیم.
ما برای بویان بسیار خوشحالیم.
منبع (( WWW.FCBARCELONA.COM ))
+ نوشته شده در سه شنبه ششم فروردین ۱۳۸۷ ساعت 23:31 توسط منصور
|
ورود خوکها ( رئالی ها ) ممنوع